Atrakcije i spomenici za 2026 u Ouranoupoli
1. Ouranoupoli je malo mesto sa oko 800 stanovnika. Nalazi se tik pre granice sa Svetom Gorom (Aton), poslednjom možda poznatom tačkom za mnoge posetioce. U centru dominira toranj poznat kao Kula (Πύργος) dok iz luke ispred njega svakodnevno polaze brodovi koji prevoze hodočasnike i izletnike. Ipak, u Ouranoupoliju ima nekoliko atrakcija i spomenika koje vredi videti.
Njeno ime potiče od grada koji je osnovao 315. p.n.e. Aleksarhos, sin Antipatra i brat Kasandra. Taj grad je izgrađen na ostacima antičke Sane, kolonije stanovnika sa Androsa koju je potpuno opustošio Filip II. Sačuvani su novčići sa natpisima „ΟΥΡΑΝΙΑΣ ΠΟΛΕΩΣ“ i „ΟΥΡΑΝΙΔΩΝ ΠΟΛΕΩΣ“ kao i prikaz Uranije Afrodite: na jednoj strani sedi na sferi, a na drugoj je prikazan kao osmerokraki zračasti sunčev lik.
Posle Male azijske katastrofe i razmene stanovništva, izbeglice sa ostrva na Marmarskom moru (Propontida) doselile su se na današnje mesto i naselile Kulu, okolne zgrade i šatore. Prve kuće sela podignute su 1926. godine od strane nemačke kompanije, neke od njih još postoje. Kasnije su meštani izgradili crkvu, školu i formirali zajednicu pod imenom «Προσφόριον», kasnije zvanu «Πύργος», da bi oko 1960. dobila konačno ime „Ouranoupoli“.
Tokom vaše vašeg boravka, ne propustite da posetite neke od atrakcija i spomenika u Ouranoupoliju:
2. Napravite jednodnevni izlet na Svetu Goru (Aton). Ogroman vizantijski muzej i duhovni vrt Bogorodice — najveća i najznačajnija monaška zajednica Istočne pravoslavne crkve. Mesto povlačenja i mistike koje se prostire na istočnom poluostrvu Halkidikija. Za više od 300 miliona pravoslavnih hrišćana širom sveta, to je posle Jerusalima drugi najznačajniji verski cilj. Autonomni je deo Republike Grčke, dok verski pripada Patrijaršiji Carigrada.
Muško posetioce je moguće posetiti unutrašnjost nakon što ispune proceduru predviđenu pravilima Ora (Gore) i dobiju dozvolu za ulazak i boravak u nekom manastiru. Ženama i svima koji ne mogu ući unutra, pruža se mogućnost da ga divno vide izbliza brodovima koji svakodnevno polaze iz luke ispred Kule.
3. Posetite Kulu Ouranoupolija (Πύργος), vizantijsku građevinu koja je izvorno pripadala manastiru Vatopedu zajedno sa drugim objektima iz metohija Προσφόριον. Istorički zapisi pominju zgradu još od 1344, mada su neki podaci pokazatelji da je verovatno starija. 1379. Jovan Paleolog, tadašnji vlastelin Soluna koji je boravio u Kuli, oslobodio ju je poreza. Tokom zemljotresa 1585. kula je doživela značajna oštećenja, a 1858. započeti su radovi obnove koji su dali današnji izgled. Posle 1922. izbeglice iz Propontide naselile su kulu; 1928. god. stanari su bili englesko-australijski par Lock koji je brinuo o njoj i obavljao društveni rad za lokalno stanovništvo. Danas kompleks kule pripada Ministarstvu kulture Grčke i u njegovim prostorima radi muzej i povremeno se organizuju izložbe.
4. Prošetajte do Manastira Zygu (poznatog i kao Frangokastro). To je staro atonsko monaško zadužbina osnovana sredinom 10. veka i razrušena malo pre 1198. Nalazi se otprilike 2 km istočno od Ouranoupolija, tačno izvan granica Svete Gore.
Izgleda da je manastir Zyga (sagrađen na mestu gde su postojali objekti od 4. veka p.n.e. do 6. veka n.e.) postojao već pre 991, ali prva jasna potvrda o njegovom osnivanju datira iz 996. Iako je tokom 11. veka bio jedan od značajnijih atonskih manastira, 1199. je bio već napušten i prebačen kao metoh cara Aleksija III Anđela obnovljenom manastiru Helandar. Negde oko 1206. (dve godine nakon Četvrte krstaške vojne i početka frankokratije) u zamku Zyga nastanio se frankopan koji je obnovio zidove i pretvorio manastir u tvrđavu, koristeći je kao uporište za pljačkanje Svete Gore, sve dok oko 1211. nije bio istjeran posredstvom pape u Rimu. Zbog toga su ruševine manastira danas poznate kao „Frangokastro“. Tokom svog rada manastir je bio posvećen proroku Iliji.
Na lokalitetu su sačuvani delovi velike kompozicije Blagovesti, postoji verovatno puna figura Svetog Nikole, kao i mermerni mozaici iz 11. veka u solidnom stanju. Arheološki radovi otkrili su mnoge nalaze, kao što su tri olovna pečata iz 11. veka, medaljon sa prikazom Svete Paraskeve, kopče za knjige, pečati prstenova, novčići iz 11. i 12. veka i drugo; iskopavanja i restauratorski radovi su i dalje u toku.
5. Obiđite Srednjovekovno groblje u Ierissosu — nekropolu sa više od 600 grobova otkrivenih nedavno, čija su istraživanja započela tek 1973. Groblje se koristilo od arhaičnog do rimskog perioda, a zatim sa prekidima do 17og veka p.n.e. Prostire se duž obalnog pojasa Ierissosa i sadrži mnogo tipova grobova u najmanje dva ili tri sloja paralelno sa obalom, gde su po starim običajima na istom mestu sahranjivani odrasli i deca. Grobovi su pravougaoni, jednostavni ili obloženi, sa ili bez dekoracije, kao i grobni ukopi u amforama. U grobovima su pronađeni nalazi slični pogrebnim običajima i u drugim gradovima Makedonije i Trakije.
6. Pogledajte Aristotelovu šumu u Stagirima. Jedinstveni tematski park sa interaktivnim spravama koje rade po prirodnim zakonima opisanim u delima ovog velikog učitelja.
7. Prošetajte do antičke Stagire, grada u kome se rodio Aristotel 384. p.n.e., koji se smatra ocem zapadne filozofije. To je možda najvažnija istorijska lokacija Halkidikija, smeštena na poluostrvu Liotopi blizu današnje Olympiade. Jonjani iz Androsa su osnovali grad 665. p.n.e., o čemu Strabon u svojim „Geografskim“ pruža mnogo podataka.
8. Posetite svetište Velike Bogorodice (Megali Panagia) oko 1,5 km istočno od sela Megali Panagia, na bujnom mestu gde je nekada stajalo malo paraklisi posvećeno Konstantinu Velikom; crkva je prvobitno podignuta 1863. i ponovo sagrađena posle zemljotresa 1932. Ima prelepo katholikon sa drvenim rezbarenim ikonostasom iz 1870. koji su izradila dva bugarska majstora radeći sedam godina.
Po predanju, na ovom mestu je čudotvorna ikona Bogorodice pronađena 1860. nakon vizije koju je imala starica Gerakina. Zbog tog događaja bivša zajednica Revenikia promenila je ime u Megali Panagia. Čudotvorna ikona više ne postoji jer je ukradena 1978. i od tada nije pronađena. Ispod crkvenog prostora, izvan manastirskog zida, nalazi se izvor sa vodom koji se smatra Agiasma Presvete Bogorodice.
9. Svratite do crkve Svetog Stefana u Arnaiji, planinskom selu Halkidikija sa izraženim tradicionalnim arhitektonskim stilom. Mitropolitska crkva Svetog Stefana ima jedinstvenu osobenost: pored toga što služi vernicima, istovremeno je i posetilački prostor interesantan iz istorijskog i arheološkog ugla, jer je izgrađena na značajnim i neprocenjivim arheološkim ostacima koji su u velikoj meri vidljivi posetiocima.
Crkva je trobrodna bazilika posvećena Svetom Stefanu, povezanoj sa nekom metohijom atonskog manastira Konstamonit (čije katholikon nosi isto ime). Sagrađena je 1812, ali je tokom Revolucije 1821. potpuno spaljena, kao i celo selo. Kasnije su meštani ponovo podigli selo i crkvu u koju je postavljen izuzetno umetnički rezbareni ikonostas i ikone, dar manastira Konstamonit.
Veče 5og septembra 2009. velika požar, čiji uzrok i danas nije razjašnjen, uništio je crkvu i sve neprocenjive relikvije u njoj. Tokom radova na obnovi koje su vodili Ministarstvo kulture i 10ta Uprava Vizantijskih Antikviteta otkrivena su tri starija objekta, mnogi nalazi i raniji ukopi, otkrivajući tako dodatnu istorijsku dimenziju regiona. Po završetku radova 2009. spomenik je ponovo otvoren i dostupan posetiocima.
10. Prošetajte do vodopada Varvara kroz prelep šumski ambijent sa jasenima, lipama, glogom, lešnicima, bukvama i stenom — pravi zemaljski raj. Vodopadi se nalaze na granici između Olympiade i Varvare, na putu od Olympiade ka Varvari; to je lepa šumska staza lako dostupna svima.
11. Zamislite Kanal Kserksa, možda najveće tehničko delo u Halkidikiju u antičko doba. Danas je zakopan između sela Nea Roda i Trypiti; imao je dužinu oko 2 km, širinu 30 m i dubinu oko 15 m. Prema Herodotu i Tukididu, tokom Persijskih ratova 480. p.n.e. persijski kralj Kserks, da bi izbegao oplovljavanje Atonske poluostrva i nesreću sličnu onoj Mardonija pre deset godina, naredio je Artahaisu i Bubaru da iskopa kanal koji bi povezao zaliv Ierissos sa zalivom Sigitikos i tako bezbedno preveo njegovu flotu.
Istraživanja iz 2008. grčkih i britanskih inženjera pokazala su tačnu lokaciju kanala, koji je vidljiv iz većih visina jer su neka mesta u njegovom koritu doživela kolaps. U lokalnoj zajednici plaža u Nea Rodi, odakle je kanal počinjao, naziva se i „provlačenje“ („πρόβλακας“), a u moru se vide i zidovi.
